28 września 2018

Ostatni dzień lata

Paskudne przeziębienie nie pozwala mi wyjść do Puszczy, pozostaje więc tylko cieszyć się zdjęciami sprzed tygodnia, z ostatniego dnia lata. Dzielę się nimi, choć nurtuje mnie przy tym pewna myśl, wywołana lekturą "Zapisków z piaszczystej krainy" Aldo Leopolda. Ostateczną wartość Puszczy stanowi jej dzikość. Ale wszelka ochrona tego, co dzikie sama skazuje się na porażkę. Żeby bowiem coś cenić i chronić, musimy najpierw to zobaczyć i pomacać, a kiedy dostatecznie wielu zobaczy i pomaca, nie zostaje już żadna dzicz, którą można by cenić i chronić...













3 komentarze:

  1. Chyba, że ktoś nie czuje potrzeby macać, a wystarczą mu piękne zdjęcia, takie jak tutaj. :)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Dziękuję za miłe słowa na temat zdjęć :)

      Usuń
  2. Ja w sumie się cieszę z tego, że już koniec lata i coraz bliżej zima. Moim zdaniem Puszcza wygląda właśnie najlepiej w okresie zimowym, jak spadnie śnieg :)

    OdpowiedzUsuń

Komentarze są moderowane, pojawią się za jakiś czas – po akceptacji.